സ്വസ്ഥിതമായ ഒരു പരിണാമ ( self evolutionary process ) വ്യവസ്ഥയാണ് പ്രപഞ്ചം.
പ്രപഞ്ചത്തിൽ ഒരു ചെറിയ സംഭവമാണ് ഭൂമി .
ഭൂമിയുടെ അച്ചുതണ്ട് 23 ഡിഗ്രീ ചെരിഞ്ഞാണ് ഉള്ളത്.
ഭൂമി സ്വന്തം അച്ചുതണ്ടില് ഒരു മണിക്കൂറില് ആയിരം മൈല് വേഗത്തില് കറങ്ങുന്നു.
സൂര്യന്റെ ഉപരിതലത്തിലെ താപനില 10000 ഫാരന്ഹീറ്റ് ( 5500 °C ) ആണ്.
സൂര്യൻ ഭൂമിക്ക് ആവശ്യത്തിന് മാത്രമുള്ള ചൂട് പ്രദാനം ചെയ്യുന്നു.
പ്രപഞ്ചത്തെക്കുറിച്ച് മനുഷ്യൻ അറിഞ്ഞത് തുച്ഛമാണ് .
മനുഷ്യനെക്കുറിച്ച് മനുഷ്യന് അറിയാൻ കഴിയുന്നതും തുച്ചമാണ് .
ഈ മഹാ പ്രപഞ്ചത്തിനു ഒരു സൃഷ്ടാവ് ഉണ്ടെന്ന് മനുഷ്യൻ തെറ്റായി ധരിക്കുന്നത് അതുകൊണ്ടാണ് .
ഭൂമിയിൽ ഒരു ചെറിയ സംഭവമാണ് മനുഷ്യൻ .
മനുഷ്യനെ കുഴക്കുന്ന സംഭവമാണ് "ബുദ്ധി ".
ബുദ്ധി സൃഷ്ടിക്കുന്ന വെറും സ്വപ്നമാണ് വ്യക്തി (ഞാൻ ).
ഭൂമിയിലെ ജീവജാലങ്ങളിൽ അവസാന കണ്ണിയാണ് മനുഷ്യൻ എന്ന് ചിന്തിക്കുവാൻ ന്യായമുണ്ട് .
കാരണം മനുഷ്യനിൽ മാത്രമാണ് വ്യവസ്ഥാപിതമായ ഒരു സ്വഭാവം ഇല്ലാതെ കാണപ്പെടുന്നത് .
സ്വയം പരിണമിക്കുന്ന ബുദ്ധി മനുഷ്യനിൽ അനേകം സ്വഭാവങ്ങൾ സ്വയം ഉരുത്തി രിയുന്നു .
ബുദ്ധിയെ മറി കടക്കുന്ന വ്യക്തി പരിണാമം പൂര്ത്തിയാക്കി ശ്രേഷ്ടതയിലേക്ക് (സത്യം ) പ്രവേശിക്കുന്നു .
ഒന്നായിരുന്ന ബോധത്തിൽ നിന്നും
ബുദ്ധിയെ മനുഷ്യനിലേക്ക് മാറ്റിയതിന് പിന്നിൽ ഈ വ്യവസ്ഥയുടെ സത്യം ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്നു .
വ്യക്തിക്ക് സ്വന്തം ചിന്തകളെ ഉപയോഗിച്ച് ബുദ്ധിയെ മറി കടക്കുവാൻ സാധ്യമാണ് എന്ന സത്യമാണ് ആത്മീയത .
സംവിധായകനില്ലാതെ സ്വയം സൃഷ്ടമായ ഒരു സംവിധാനം മാത്രമാണ് പ്രപഞ്ചം
എന്ന അറിവിൽ മനുഷ്യൻ സ്വയം പൂർണ്ണനാകുന്നു .
പ്രപഞ്ചത്തിൽ ഒരു ചെറിയ സംഭവമാണ് ഭൂമി .
ഭൂമിയുടെ അച്ചുതണ്ട് 23 ഡിഗ്രീ ചെരിഞ്ഞാണ് ഉള്ളത്.
ഭൂമി സ്വന്തം അച്ചുതണ്ടില് ഒരു മണിക്കൂറില് ആയിരം മൈല് വേഗത്തില് കറങ്ങുന്നു.
സൂര്യന്റെ ഉപരിതലത്തിലെ താപനില 10000 ഫാരന്ഹീറ്റ് ( 5500 °C ) ആണ്.
സൂര്യൻ ഭൂമിക്ക് ആവശ്യത്തിന് മാത്രമുള്ള ചൂട് പ്രദാനം ചെയ്യുന്നു.
പ്രപഞ്ചത്തെക്കുറിച്ച് മനുഷ്യൻ അറിഞ്ഞത് തുച്ഛമാണ് .
മനുഷ്യനെക്കുറിച്ച് മനുഷ്യന് അറിയാൻ കഴിയുന്നതും തുച്ചമാണ് .
ഈ മഹാ പ്രപഞ്ചത്തിനു ഒരു സൃഷ്ടാവ് ഉണ്ടെന്ന് മനുഷ്യൻ തെറ്റായി ധരിക്കുന്നത് അതുകൊണ്ടാണ് .
ഭൂമിയിൽ ഒരു ചെറിയ സംഭവമാണ് മനുഷ്യൻ .
മനുഷ്യനെ കുഴക്കുന്ന സംഭവമാണ് "ബുദ്ധി ".
ബുദ്ധി സൃഷ്ടിക്കുന്ന വെറും സ്വപ്നമാണ് വ്യക്തി (ഞാൻ ).
ഭൂമിയിലെ ജീവജാലങ്ങളിൽ അവസാന കണ്ണിയാണ് മനുഷ്യൻ എന്ന് ചിന്തിക്കുവാൻ ന്യായമുണ്ട് .
കാരണം മനുഷ്യനിൽ മാത്രമാണ് വ്യവസ്ഥാപിതമായ ഒരു സ്വഭാവം ഇല്ലാതെ കാണപ്പെടുന്നത് .
സ്വയം പരിണമിക്കുന്ന ബുദ്ധി മനുഷ്യനിൽ അനേകം സ്വഭാവങ്ങൾ സ്വയം ഉരുത്തി രിയുന്നു .
ബുദ്ധിയെ മറി കടക്കുന്ന വ്യക്തി പരിണാമം പൂര്ത്തിയാക്കി ശ്രേഷ്ടതയിലേക്ക് (സത്യം ) പ്രവേശിക്കുന്നു .
ഒന്നായിരുന്ന ബോധത്തിൽ നിന്നും
ബുദ്ധിയെ മനുഷ്യനിലേക്ക് മാറ്റിയതിന് പിന്നിൽ ഈ വ്യവസ്ഥയുടെ സത്യം ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്നു .
വ്യക്തിക്ക് സ്വന്തം ചിന്തകളെ ഉപയോഗിച്ച് ബുദ്ധിയെ മറി കടക്കുവാൻ സാധ്യമാണ് എന്ന സത്യമാണ് ആത്മീയത .
സംവിധായകനില്ലാതെ സ്വയം സൃഷ്ടമായ ഒരു സംവിധാനം മാത്രമാണ് പ്രപഞ്ചം
എന്ന അറിവിൽ മനുഷ്യൻ സ്വയം പൂർണ്ണനാകുന്നു .