ജനനവും മരണവും രണ്ടു സംഭവങ്ങളാണ് .
ജീവ ജാലങ്ങളിൽ ആരാണ് ജനിക്കുന്നത് ?.
ജടത്തിൽ (matter ,വസ്തു ) ജീവൻ ചേരുന്നതാണ് ജനനം .
ജടത്തിൽ നിന്നും ജീവന പോകുന്നത് മരണവും .
ജടത്തിൽ നിന്നും ജനിക്കുന്നത് ജടമാണ് .
മൃഗങ്ങളിൽ ശരീരമാകുന്ന മാംസം ജടമാണ് .
മനുഷ്യ ശരീരവും ജടമാണ് .
അമ്മയുടെ ഗർഭപാത്രത്തിൽ അണ്ഡവും ബീജവും ചേരുന്ന നിമിഷം ഒരു പുതിയ ശരീരം ജനിക്കുന്നു .
ഒൻപതു മാസം നിരന്തരമായി വളർന്നു ഒരു ശിശു പ്രസവത്തിൽ പുറത്തു വരുന്നു .
ഇതിനെയാണ് ബോധശൂന്യനായ മനുഷ്യൻ ജന്മദിനമായി ആഘോഷിക്കുന്നത് .
സത്യത്തിൽ അവിടെ ഒരു മനുഷ്യൻ ജനിക്കുന്നില്ല .
ജനിക്കുന്നത് പൂർണ്ണ വളർച്ചയെത്തിയ ഒരു ശിശു ശരീരമാണ് .
ജനന ശേഷമാണ് മനുഷ്യനിൽ ബുദ്ധിയുടെ വളർച്ച ആരംഭിക്കുന്നത് .
പഞ്ചെന്ദ്രീയങ്ങളുടെ കേന്ദ്രമായിട്ടാണ് ബുദ്ധി വളരുന്നത് .
ബുദ്ധി (intelligence ) ഒരു പ്രവർത്തനമാണ് .
നിരന്തരമായ പരിശീലനഫല മായാണ് ( repeated training ) ബുദ്ധിയിൽ ധാരണകൾ ഉറക്കുന്നത് .
ധാരണകളാണ് വ്യക്തിക്ക് (ഞാൻ ) കർമ്മത്തിന് ആവശ്യമായ യുക്തികളെ സൃഷ്ടിക്കുന്നത് .
അതുകൊണ്ടാണ് വ്യക്തി ബുദ്ധിക്ക് അടിമയായിരിക്കുന്നത് .
എന്നാൽ ബുദ്ധിയുടെ സ്വഭാവം ബോധ ശൂന്യതയാണ് . അതാണ് മനുഷ്യനിൽ പ്രശ്നങ്ങളുടെ കാരണം .
സാധാരണ മനുഷ്യനിൽ മരണമാണ് പ്രശ്നങ്ങളുടെയും ദുഖത്തിന്റെയും അസ്തമനം .
മരണം ഒരു യാത്രയല്ല . കാരണം യാത്ര പോകുവാൻ ആരും മനുഷ്യനിൽ അവശേഷിക്കുന്നില്ല .
മരണത്തിൽ ജീവൻ എന്ന ജൈവ ഊർജം ശരീരത്തെ വിട്ടു പോകുന്നു .
അതോടെ "ഞാൻ " എന്ന വികാരവും (മിഥ്യ ) യും തകരുന്നു .
സത്യം സാക്ഷാത്ക്കരിക്കുന്ന മനുഷ്യൻ മരണത്തിനു മുൻപേ മിഥ്യയെ ഉപേക്ഷിച്ചു സത്യത്തിൽ ലയിക്കുന്നു .
അതാണ് ക്രിസ്തു പറഞ്ഞ പുനർ ജനനം ( ബോധ പ്രാപ്തി ) .
ബോധ പ്രാപ്തിയാണ് മനുഷ്യ ജന്മത്തിന്റെ മഹത്തായ സാധ്യതയും .
