മനുഷ്യനെ സംപൂർണ്ണനാക്കുന്ന വെളിച്ചമാണ് "സ്വബോധം" .
"സ്വബോധം" ഇല്ലായ്മയുടെ കാരണം മതവും ദൈവങ്ങളും വിശ്വാസങ്ങളുമാണ് .
സ്വബോധം ഇല്ലാത്ത കുബുദ്ധിയാണ് മതം ചുമക്കുന്ന മനുഷ്യൻ.
സ്വന്തം യുക്തികളെ ചോദ്യം ചെയ്താണ് മനുഷ്യൻ സ്വബോധം വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നത് .
സ്വബോധത്തിന്റെ പൂർണ്ണതയാണ് "ആത്മജ്ഞാനം" അഥവാ ബോധ പ്രാപ്തി .
(Awakening in to the truth of being, the supreme power of universe.)
മതാത്മക സമൂഹത്തിൽ തിന്മകളും അസ്വസ്ഥതയും കൂടുതൽ ആയിരിക്കുന്നതിനു കാരണം വ്യക്തിയുടെ ബോധ ശൂന്യതയാണ് .
വിദ്യാഭ്യാസം കൊണ്ടും പാണ്ഡിത്യം കൊണ്ടും മനുഷ്യന് "സ്വബോധം" ലഭിക്കുന്നില്ല .
ഉന്നതമായ ചിന്താ പദ്ധതിയുടെയും സ്വയം പരിണാമത്തിന്റെയും ഫലമാണ് "സ്വബോധം "
സ്വബോധത്തിൽ ഉന്നതിയിൽ നിൽക്കുന്ന പാശ്ചാത്യ രാജ്യങ്ങൾ മതവും ദൈവ വിശ്വാസവും ഉപേക്ഷിച്ചത് ബോധത്തിന്റെ ഗുണമാണ് .
മനുഷ്യന്റെ പ്രശ്നങ്ങൾക്ക് പരിഹാരം പ്രാകൃത മതങ്ങളും ആചാരങ്ങളുമല്ല എന്ന തിരിച്ചറിവാണ് പാശ്ചാത്യനെ പുരോഗതിയിലേക്ക് നയിച്ചത് .
അതി സമ്പന്നനും അതി ദരിദ്രനുമാണ് മതവിശ്വാസികൾ . രണ്ടു കൂട്ടരുടെയും പ്രശ്നം പണമാണ് .
പണം ഉള്ളതും ഇല്ലാത്തതും മനുഷ്യന്റെ സ്വസ്ഥതയും ആരോഗ്യവും തകർക്കും .
സമ്പന്നന്റെ പ്രാർഥനക്ക് കാരണം സമ്പന്നത സൃഷ്ടിക്കുന്ന പ്രശ്നങ്ങളാണ് .
ദരിദ്രന്റെ പ്രാർഥനക്ക് കാരണം ദാരിദ്ര്യം സൃഷ്ടിക്കുന്ന പ്രശ്നങ്ങളാണ് .
ഈ രണ്ടു വിഭാഗവും ഒരുമിച്ചു പ്രവർത്തിച്ചാൽ തീരാവുന്ന പ്രശ്നമാണ് ഭൂമിയിൽ ഉള്ള ത് .
സമ്പന്നനും ദരിദ്രനും ബോധശൂന്യമായ സ്വന്തം ബുദ്ധിയുടെ അടിമയായത് കൊന്ടാണ് അവർ പ്രശ്ന പരിഹാരത്തിന്
ഇല്ലാത്ത ദൈവത്തിലേക്ക് തിരിയുന്നത്.
പ്രപഞ്ചം നിയന്ത്രിക്കുന്ന ശക്തി "സത്യം " മാത്രമാണ് .
എല്ലാ നന്മകളും സത്യത്തിൽ അധിഷ്ടിതമാണ് .
എല്ലാ തിന്മകളും അസത്യത്തിലും അധിഷ്ടിതമാണ് .
സത്യം ചിന്തിക്കുകയും , പറയുകയും, പ്രവർത്തിക്കുകയും ചെയ്താൽ മനുഷ്യന്റെ പ്രശ്നങ്ങൾക്ക് പരിഹാരമായി .
സത്യത്തിലേക്ക് തിരിയുവാൻ മനുഷ്യന് സ്വബോധം വേണം . സത്യവും മിഥ്യ യും തിരിച്ചറിയാനുള്ള കഴിവാണ് സ്വബോധം .
സ്വബോധമില്ലാത്ത മനുഷ്യരിൽ ആത്മ വിശ്വാസവും സത്യസന്ധതയും ഉണ്ടാവില്ല .
അതുകൊണ്ട് അവർ സത്യവിരുദ്ധമായ ദൈവത്തിൽ സുരക്ഷ തേടുന്നു .
മനുഷ്യൻ നിസ്സഹായനെങ്കിൽ അവരുടെ സ്വന്തം ദൈവങ്ങളും നിസ്സഹായരാണ് .
ഈ സത്യം തിരിച്ചറിയു വാനും മനുഷ്യന് സ്വബോധം തന്നെ വേണം .
മതവിശാസിയിൽ ഇല്ലാത്തതും സ്വബോധമാണ് .
"സ്വബോധം" ഇല്ലായ്മയുടെ കാരണം മതവും ദൈവങ്ങളും വിശ്വാസങ്ങളുമാണ് .
സ്വബോധം ഇല്ലാത്ത കുബുദ്ധിയാണ് മതം ചുമക്കുന്ന മനുഷ്യൻ.
സ്വന്തം യുക്തികളെ ചോദ്യം ചെയ്താണ് മനുഷ്യൻ സ്വബോധം വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നത് .
സ്വബോധത്തിന്റെ പൂർണ്ണതയാണ് "ആത്മജ്ഞാനം" അഥവാ ബോധ പ്രാപ്തി .
(Awakening in to the truth of being, the supreme power of universe.)
മതാത്മക സമൂഹത്തിൽ തിന്മകളും അസ്വസ്ഥതയും കൂടുതൽ ആയിരിക്കുന്നതിനു കാരണം വ്യക്തിയുടെ ബോധ ശൂന്യതയാണ് .
വിദ്യാഭ്യാസം കൊണ്ടും പാണ്ഡിത്യം കൊണ്ടും മനുഷ്യന് "സ്വബോധം" ലഭിക്കുന്നില്ല .
ഉന്നതമായ ചിന്താ പദ്ധതിയുടെയും സ്വയം പരിണാമത്തിന്റെയും ഫലമാണ് "സ്വബോധം "
സ്വബോധത്തിൽ ഉന്നതിയിൽ നിൽക്കുന്ന പാശ്ചാത്യ രാജ്യങ്ങൾ മതവും ദൈവ വിശ്വാസവും ഉപേക്ഷിച്ചത് ബോധത്തിന്റെ ഗുണമാണ് .
മനുഷ്യന്റെ പ്രശ്നങ്ങൾക്ക് പരിഹാരം പ്രാകൃത മതങ്ങളും ആചാരങ്ങളുമല്ല എന്ന തിരിച്ചറിവാണ് പാശ്ചാത്യനെ പുരോഗതിയിലേക്ക് നയിച്ചത് .
അതി സമ്പന്നനും അതി ദരിദ്രനുമാണ് മതവിശ്വാസികൾ . രണ്ടു കൂട്ടരുടെയും പ്രശ്നം പണമാണ് .
പണം ഉള്ളതും ഇല്ലാത്തതും മനുഷ്യന്റെ സ്വസ്ഥതയും ആരോഗ്യവും തകർക്കും .
സമ്പന്നന്റെ പ്രാർഥനക്ക് കാരണം സമ്പന്നത സൃഷ്ടിക്കുന്ന പ്രശ്നങ്ങളാണ് .
ദരിദ്രന്റെ പ്രാർഥനക്ക് കാരണം ദാരിദ്ര്യം സൃഷ്ടിക്കുന്ന പ്രശ്നങ്ങളാണ് .
ഈ രണ്ടു വിഭാഗവും ഒരുമിച്ചു പ്രവർത്തിച്ചാൽ തീരാവുന്ന പ്രശ്നമാണ് ഭൂമിയിൽ ഉള്ള ത് .
സമ്പന്നനും ദരിദ്രനും ബോധശൂന്യമായ സ്വന്തം ബുദ്ധിയുടെ അടിമയായത് കൊന്ടാണ് അവർ പ്രശ്ന പരിഹാരത്തിന്
ഇല്ലാത്ത ദൈവത്തിലേക്ക് തിരിയുന്നത്.
പ്രപഞ്ചം നിയന്ത്രിക്കുന്ന ശക്തി "സത്യം " മാത്രമാണ് .
എല്ലാ നന്മകളും സത്യത്തിൽ അധിഷ്ടിതമാണ് .
എല്ലാ തിന്മകളും അസത്യത്തിലും അധിഷ്ടിതമാണ് .
സത്യം ചിന്തിക്കുകയും , പറയുകയും, പ്രവർത്തിക്കുകയും ചെയ്താൽ മനുഷ്യന്റെ പ്രശ്നങ്ങൾക്ക് പരിഹാരമായി .
സത്യത്തിലേക്ക് തിരിയുവാൻ മനുഷ്യന് സ്വബോധം വേണം . സത്യവും മിഥ്യ യും തിരിച്ചറിയാനുള്ള കഴിവാണ് സ്വബോധം .
സ്വബോധമില്ലാത്ത മനുഷ്യരിൽ ആത്മ വിശ്വാസവും സത്യസന്ധതയും ഉണ്ടാവില്ല .
അതുകൊണ്ട് അവർ സത്യവിരുദ്ധമായ ദൈവത്തിൽ സുരക്ഷ തേടുന്നു .
മനുഷ്യൻ നിസ്സഹായനെങ്കിൽ അവരുടെ സ്വന്തം ദൈവങ്ങളും നിസ്സഹായരാണ് .
ഈ സത്യം തിരിച്ചറിയു വാനും മനുഷ്യന് സ്വബോധം തന്നെ വേണം .
മതവിശാസിയിൽ ഇല്ലാത്തതും സ്വബോധമാണ് .
