"ദീപ സ്തംഭം മഹാശ്ചര്യം , എനിക്കും കിട്ടണം പണം ".
മലയാളിക്ക് സുപരിചിതമായ ഈ വാക്കുകളിൽ മനുഷ്യന് പണത്തോടുള്ള മനോഭാവം വ്യക്തമാണ് .
പണത്തിന്റെ മൂല്യം നിശ്ചയിക്കുന്നത് പണമല്ല .
പണത്തോട് മനുഷ്യൻ പുലർത്തുന്ന മനോഭാവമാണ് പണത്തിന്റെ മൂല്യം നിശ്ചയിക്കുന്നത് .
സ്വസ്ഥമായ ജീവിതവും ജീവിത സംതൃപ്തിയുമായി പണത്തിനു നേരിട്ട് ബന്ധമില്ല .
പണവും ഉപഭോഗ വസ്തുക്കളും മനുഷ്യന് നൽകുന്നത് സന്തോഷമാണ് , ആനന്ദമല്ല .
സന്തോഷം നൈമിഷീകവും നശ്വരവുമായ വികാരമാണ് . ആനന്ദം അനശ്വരമായ സത്യമാണ് .
സ്വബോധമാണ് ആനന്ദത്തിന് അടിസ്ഥാനം . സന്തോഷത്തിനു അടിസ്ഥാനം പണമാണ് .
സ്വബോധ മില്ലാത്ത മനുഷ്യന് പണം ഉള്ളതും ഇല്ലാത്തതും ഒരുപോലെ പ്രശ്ന മാണ് .
പണം സമ്പാദിക്കുവാൻ വേണ്ടി ചതിയും വഞ്ചനയും കളവും കാപട്യവും അഴിമതിയും മനുഷ്യൻ ഉപയോഗിക്കുന്നത് മനുഷ്യന് സ്വബോധം ഇല്ലാത്തത് കൊണ്ടാണ് .
ഭോഗിയുടെ ജീവിതത്തിന് അടിസ്ഥാനം ഭോഗസുഖങ്ങളാണ് .
ഭോഗ സുഖങ്ങൾ ക്ഷണികവും സ്വയം പരിമിതവുമാണ് എന്നതാണ് മനുഷ്യനെയും ജീവിതത്തെയും ദയനീയമാക്കുന്നത് .
സ്വബോധം ഇല്ലാത്ത ഭോഗിയിൽ പണമാണ് "പ്രശ്നം" .
പണം ഉള്ളതും ഇല്ലാത്തതും മനുഷ്യന് ഒരുപോലെ പ്രശ്നങ്ങളെ സൃഷ്ടിക്കുന്നു .
പണം ഇല്ലാത്തവൻ ലക്ഷ്യം വയ്ക്കുന്നത് പണം ഉള്ളവനെയാണ് .
പണം ഉള്ള ധനവാൻ ലക്ഷ്യം വയ്ക്കുന്നത് സ്വയം (ഞാൻ ) വ്യത്യസ്ഥമാകുവാനാണ് .
സമൂഹത്തിൽ സ്വയം വ്യത്യസ്തനാകുവാൻ "ഞാൻ " എന്ന അഹങ്കാരത്തിൻറെ (വ്യക്തി ) പ്രകടനം ആവശ്യ പ്പെടുന്നതാണ് പണവും സമ്പത്തും അധികാരവും പ്രശസ്തിയും .
എന്നാൽ ഭോഗി ലക്ഷ്യം വയ്ക്കുന്ന (ഭോഗ ) സംതൃപ്തി സ്വയം പരിമിതവും ക്ഷണികവുമാണ് .
കാരണം ധനവാനും ദരിദ്രനും ജീവിക്കുന്നത് സ്വപ്നാവസ്ഥയിലാണ്
സ്വപ്നാവസ്ഥയിൽ മനുഷ്യന്റെ അനുഭവങ്ങൾ മിഥ്യയാണ് ( illusion ).
സ്വപ്നാവസ്ഥയിൽ നിന്നും സത്യാവസ്ഥ യിലേക്കുള്ള മാറ്റമാണ് "സ്വബോധം" .
സ്വബോധത്തിൽ (സത്യം ) ജീവിക്കുന്ന നുഷ്യനിൽ പണം ഉള്ളതും ഇല്ലാത്തതും വ്യത്യാസം ഉണ്ടാക്കുന്നില്ല.
സ്വബോധമുള്ള മനുഷ്യന് ഭോഗ സുഖങ്ങളുടെ പരിമിതി സ്വയം ബോധ്യ പ്പെടുന്നതാണ് അതിനു കാരണം .
അമിതവും അനിയന്ത്രിതവുമായ ഭോഗ സുഖങ്ങൾ മനുഷ്യനെ രോഗിയാക്കുമ്പോൾ
രോഗിക്ക് ഭോഗസുഖങ്ങളിൽ സ്വയം വിലക്ക് (നിരോധനം ) വീഴുന്നു .
സ്വബോധമുള്ള വ്യക്തി ഭോഗ സുഖങ്ങളുടെ പരിമിതി (സത്യം ) അറിയുന്നതുകൊണ്ട് ഭോഗ സുഖങ്ങളിൽ നിന്നും വൈകാരീകതയെ ( affection, attachment ) പിൻവലിക്കുന്നു .
ഭോഗത്തോട് വൈകാരീകതയില്ലെങ്കിൽ മനുഷ്യൻറെ ഭോഗ സുഖങ്ങൾ സ്വയം യോഗ സുഖങ്ങളായി ( reality) പരിണമിക്കുന്നു .
മനുഷ്യന്റെ ഭോഗ സുഖങ്ങൾ സന്തോഷത്തിലും സങ്കടത്തിലും (illusions) സ്വയം പരിമിതമാണ് .
യോഗ സുഖങ്ങൾ ആനന്ദമാകുന്നതു കൊണ്ട് അതിനു നാശമില്ല, പരിധിയുമില്ല.
ആനന്ദം മനുഷ്യന് പണം കൊടുത്തു വാങ്ങുവാൻ സാധ്യമല്ല .
ആനന്ദം മനുഷ്യ ബുദ്ധിക്കും യുക്തിക്കും അതീതമായ പരമ സത്യമാണ് .
മലയാളിക്ക് സുപരിചിതമായ ഈ വാക്കുകളിൽ മനുഷ്യന് പണത്തോടുള്ള മനോഭാവം വ്യക്തമാണ് .
പണത്തിന്റെ മൂല്യം നിശ്ചയിക്കുന്നത് പണമല്ല .
പണത്തോട് മനുഷ്യൻ പുലർത്തുന്ന മനോഭാവമാണ് പണത്തിന്റെ മൂല്യം നിശ്ചയിക്കുന്നത് .
സ്വസ്ഥമായ ജീവിതവും ജീവിത സംതൃപ്തിയുമായി പണത്തിനു നേരിട്ട് ബന്ധമില്ല .
പണവും ഉപഭോഗ വസ്തുക്കളും മനുഷ്യന് നൽകുന്നത് സന്തോഷമാണ് , ആനന്ദമല്ല .
സന്തോഷം നൈമിഷീകവും നശ്വരവുമായ വികാരമാണ് . ആനന്ദം അനശ്വരമായ സത്യമാണ് .
സ്വബോധമാണ് ആനന്ദത്തിന് അടിസ്ഥാനം . സന്തോഷത്തിനു അടിസ്ഥാനം പണമാണ് .
സ്വബോധ മില്ലാത്ത മനുഷ്യന് പണം ഉള്ളതും ഇല്ലാത്തതും ഒരുപോലെ പ്രശ്ന മാണ് .
ഭോഗിയുടെ ജീവിതത്തിന് അടിസ്ഥാനം ഭോഗസുഖങ്ങളാണ് .
ഭോഗ സുഖങ്ങൾ ക്ഷണികവും സ്വയം പരിമിതവുമാണ് എന്നതാണ് മനുഷ്യനെയും ജീവിതത്തെയും ദയനീയമാക്കുന്നത് .
സ്വബോധം ഇല്ലാത്ത ഭോഗിയിൽ പണമാണ് "പ്രശ്നം" .
പണം ഉള്ളതും ഇല്ലാത്തതും മനുഷ്യന് ഒരുപോലെ പ്രശ്നങ്ങളെ സൃഷ്ടിക്കുന്നു .
പണം ഇല്ലാത്തവൻ ലക്ഷ്യം വയ്ക്കുന്നത് പണം ഉള്ളവനെയാണ് .
പണം ഉള്ള ധനവാൻ ലക്ഷ്യം വയ്ക്കുന്നത് സ്വയം (ഞാൻ ) വ്യത്യസ്ഥമാകുവാനാണ് .
സമൂഹത്തിൽ സ്വയം വ്യത്യസ്തനാകുവാൻ "ഞാൻ " എന്ന അഹങ്കാരത്തിൻറെ (വ്യക്തി ) പ്രകടനം ആവശ്യ പ്പെടുന്നതാണ് പണവും സമ്പത്തും അധികാരവും പ്രശസ്തിയും .
എന്നാൽ ഭോഗി ലക്ഷ്യം വയ്ക്കുന്ന (ഭോഗ ) സംതൃപ്തി സ്വയം പരിമിതവും ക്ഷണികവുമാണ് .
കാരണം ധനവാനും ദരിദ്രനും ജീവിക്കുന്നത് സ്വപ്നാവസ്ഥയിലാണ്
സ്വപ്നാവസ്ഥയിൽ നിന്നും സത്യാവസ്ഥ യിലേക്കുള്ള മാറ്റമാണ് "സ്വബോധം" .
സ്വബോധത്തിൽ (സത്യം ) ജീവിക്കുന്ന നുഷ്യനിൽ പണം ഉള്ളതും ഇല്ലാത്തതും വ്യത്യാസം ഉണ്ടാക്കുന്നില്ല.
സ്വബോധമുള്ള മനുഷ്യന് ഭോഗ സുഖങ്ങളുടെ പരിമിതി സ്വയം ബോധ്യ പ്പെടുന്നതാണ് അതിനു കാരണം .
അമിതവും അനിയന്ത്രിതവുമായ ഭോഗ സുഖങ്ങൾ മനുഷ്യനെ രോഗിയാക്കുമ്പോൾ
രോഗിക്ക് ഭോഗസുഖങ്ങളിൽ സ്വയം വിലക്ക് (നിരോധനം ) വീഴുന്നു .
സ്വബോധമുള്ള വ്യക്തി ഭോഗ സുഖങ്ങളുടെ പരിമിതി (സത്യം ) അറിയുന്നതുകൊണ്ട് ഭോഗ സുഖങ്ങളിൽ നിന്നും വൈകാരീകതയെ ( affection, attachment ) പിൻവലിക്കുന്നു .
ഭോഗത്തോട് വൈകാരീകതയില്ലെങ്കിൽ മനുഷ്യൻറെ ഭോഗ സുഖങ്ങൾ സ്വയം യോഗ സുഖങ്ങളായി ( reality) പരിണമിക്കുന്നു .
മനുഷ്യന്റെ ഭോഗ സുഖങ്ങൾ സന്തോഷത്തിലും സങ്കടത്തിലും (illusions) സ്വയം പരിമിതമാണ് .
യോഗ സുഖങ്ങൾ ആനന്ദമാകുന്നതു കൊണ്ട് അതിനു നാശമില്ല, പരിധിയുമില്ല.
ആനന്ദം മനുഷ്യന് പണം കൊടുത്തു വാങ്ങുവാൻ സാധ്യമല്ല .
ആനന്ദം മനുഷ്യ ബുദ്ധിക്കും യുക്തിക്കും അതീതമായ പരമ സത്യമാണ് .
