ചിന്തിക്കാത്ത ഭോഗിയും, ഭോഗിയെ തളർത്തുന്ന ചിന്തകളും.
സാധാരണ മനുഷ്യൻ ചിന്തകളാൽ അസ്വസ്ഥമാണ് .
ചിന്തകളുടെ ഉറവിടം മനസ്സാണ് എന്ന് മനശാസ്ത്രം പറയുന്നു .
എന്നാൽ മനസ്സ് ഇല്ലാത്തതാണ് .
ഉള്ളത് "ചിന്ത" -- യാണ്. ചിന്തകൾ സങ്കൽപ്പങ്ങളോ സത്യമോ ആകാം .
സത്യം ചിന്തിക്കുന്നതാണ് തത്വ ചിന്ത (philosophy ) മിഥ്യയെ ചിന്തിക്കുന്നത് ഭോഗ ചിന്തയാണ് . ഭോഗ ചിന്ത വികാരങ്ങളാണ് .
സത്യചിന്ത യോഗ ചിന്തയാണ് . യോഗം ബോധത്തിന്റെ (സത്യം ) ഉറവിടമാണ് .
മനുഷ്യനിൽ ചിന്തക്ക് രണ്ടു ഉറവിടങ്ങളുണ്ട് . വ്യക്തിയും ( ഞാൻ ) ബുദ്ധിയുമാണ് ചിന്തയുടെ ഉറവിടങ്ങൾ .
ബുദ്ധി സൃഷ്ടിക്കുന്നത് ഭോഗ ചിന്തയാണ് . ഭോഗ ചിന്തകളാണ് മനുഷ്യനെ അസ്വസ്തമാക്കുന്നത് .
ഭോഗ ചിന്തകളുടെ മേൽ വ്യക്തിക്ക് (ഞാൻ ) നിയന്ത്രണം സാധ്യമല്ല എന്നതാണ് അതിനു കാരണം .
മനുഷ്യനിൽ തിന്മകളുടെ ഉറവിടം ഭോഗ ചിന്തയാണ് . നന്മകളുടെ ഉറവിടം സത്യചിന്തയാണ് . സത്യചിന്ത യോഗ ചിന്തയാണ് .
ഭോഗിയുടെ വർത്തമാന കാലം ഭൂതകാലത്തെക്കാൾ ദുഖകരമാക്കുന്നത് സ്വന്തം പ്രവർത്തികളുടെ ഓർമ്മപ്പെടുത്തലുകളാണ് .
യോഗിയുടെ വർത്തമാന കാലം ആനന്ദകരമാകുവാൻ കാരണം യോഗിയിൽ ഭൂതകാലവും ഭാവികാലവും അവശേഷിക്കുന്നില്ല എന്നത് കൊണ്ടാണ് .
യോഗ ചിന്ത ദൈവ ചിന്തയാണ് ( Holiness of being ). യോഗ ചിന്ത വ്യക്തിയുടെ സ്വബോധമാണ്
ദൈവ ചിന്തയെന്നാൽ "ചിന്ത ഇല്ലാത്ത" സ്വസ്ഥമായ ആനന്ദമാണ് . ആനന്ദം സ്വർഗ്ഗമാണ് .
ആനന്ദത്തിൽ നിന്നാണ് സ്നേഹം ജനിക്കുന്നത് .
"സ്നേഹം ദൈവം ആകുന്നു " എന്ന് ക്രിസ്തു പറഞ്ഞത് അതാണ് .
വ്യക്തികൾക്കിടയിൽ പ്രപഞ്ച സത്യമായ നന്മയുടെ ഇടപെടലാണ് "സ്നേഹം".
സ്വാർഥതയില്ലാതെ ( ഒന്നും പ്രതീക്ഷിക്കാതെ ) അവനവനെപ്പോലെ മറ്റുള്ളവരെയും , പരിഗണിക്കുന്നതാണ് " സ്നേഹം ".
