മനുഷ്യ നിർമ്മിതമായ കഷ്ടതകൾക്കും ദുഖത്തിനും (അഹങ്കാരം )
പരിഹാരവും മനുഷ്യനിൽ തന്നെയാണ് .
ഭോഗിയായ മനുഷ്യനിൽ "ഞാൻ " സ്വപ്നാവസ്തയാണ് .
സ്വപ്ന- അവസ്ഥയിൽ നില നിൽക്കുന്ന വ്യക്തിക്ക് സ്ഥിരമായ സ്വഭാവം സാധ്യമല്ല .
ഭോഗിയിൽ സ്ഥിരമായി ഉള്ളത് ഭോഗതൃഷ്ണയാണ് .
ഭോഗ സുഖങ്ങൾ നേടുന്നതിനു വേണ്ട യുക്തി സൃഷ്ടിക്കുന്നത് സ്വന്തം ബുദ്ധിയാണ് .
പ്രശ്നരഹിതമായി മുന്നോട്ടു പോകുവാനാണ് ഏതു മനുഷ്യനും ആഗ്രഹിക്കുന്നത് .
എന്നാൽ അസത്യവും തിന്മകളും പ്രശ്നങ്ങളുടെ ഉറവിടമാണ് .
അസത്യവും തിന്മകളും പ്രവർത്തിക്കുന്ന മനുഷ്യനും സമൂഹമധ്യേ അത് മറച്ചു വയ്ക്കുവാൻ ശ്രമിക്കുന്നു .
എന്നാൽ സത്യം വെളിച്ചം ആയതുകൊണ്ട് അത് മൂടിവയ്ച്ചാലും മറകൾ നീക്കി പുറത്തു വരുന്നു .
ബുദ്ധിയുടെ വക്ര യുക്തികൾ ഓരോന്നായി പരാജയപ്പെടുന്നു . ഓരോ പരാജയവും അനേകം പ്രശ്നങ്ങളെ സൃഷ്ടിക്കുന്നു .
ബുദ്ധി ജീവിയായ മനുഷ്യനിൽ സ്വയം സൃഷ്ടിക്കുന്ന പ്രശ്നങ്ങളുടെ ഘോഷയാത്ര അവസാനിക്കുന്നില്ല .
സമ്പത്തും പദവികളും വർദ്ധിക്കും തോറും
മനുഷ്യനിൽ അസ്വസ്ഥതയും ഭയവും അതുണ്ടാക്കുന്ന രോഗങ്ങളും വർദ്ധിക്കുന്നു
ബോധ ശൂന്യമായ ബുദ്ധി സൃഷ്ടിക്കുന്ന പ്രശ്നങ്ങൾക്ക് ബുദ്ധിപരമായ പരിഹാരങ്ങൾ ഇല്ല എന്നതാണ് സത്യം .
ബുദ്ധി സൃഷ്ടിക്കുന്ന പ്രശ്നങ്ങള്ക്ക് ശാശ്വതമായ പരിഹാരം ബോധപരം മാത്രമാണ് .
എന്നാൽ സ്വബോധം ഇല്ലാത്ത മനുഷ്യന് ബോധാപരമായ സാധ്യതകളെ അറിയുവാൻ സാധ്യമല്ല.
ബോധാപരമായ സാധ്യതകൾ യോഗപരമാണ് (സത്യം ).
അതുകൊണ്ടാണ് ഭോഗ സുഖത്തിനും മനുഷ്യന് ആത്മീയ അടിത്തറ (സത്യം ) ആവശ്യമായിരിക്കുന്നത് .
