മനുഷ്യന്റെ പ്രത്യാശ ബിംബങ്ങളിലും ( ആൾ ദൈവം ) ദൈവത്തിന്റെ (സത്യം ) പ്രത്യാശ മനുഷ്യനിലുമാണ് .
ദൈവം ഒരു വ്യവസ്ഥയാണ് , വ്യക്തിയല്ല. മനുഷ്യനും ദൈവവും പരസ്പരം കണ്ടു മുട്ടുവാൻ പ്രപഞ്ച വ്യവസ്ഥ അനുവദിക്കുന്നില്ല .
മനുഷ്യനും ദൈവവും ഒരിക്കലും കണ്ടുമുട്ടുകയില്ല എന്ന സത്യമാണ് പ്രപഞ്ച വ്യവസ്ഥ.
സങ്കൽപ്പത്തിൽ നിന്നും സത്യം ജനിക്കുകയില്ല . സത്യത്തിൽ നിന്നും സങ്കല്പമുണ്ടാവുക സാധ്യമാണ് .
സത്യമായ പരമാവസ്ഥയിൽ നിന്നാണ് പ്രപഞ്ചം ഉത്ഭവിക്കുന്നത് .
പ്രപഞ്ചം സത്യമാണ് . സത്യത്തിന്റെ കേന്ദ്രവും സത്യം തന്നെയാണ് .
മനുഷ്യന്റെ ഉത്ഭവം മിഥ്യയിലാണ് . സത്യത്തിന് സത്യത്തെ തിരിച്ചറിയുക അസാധ്യമാണ് .
അതുകൊണ്ടാണ് പ്രപഞ്ചത്തിൽ മനുഷ്യൻ മാത്രം മിഥ്യ (illusion ) ആയിരിക്കുന്നത്.
ഭൂമിയിൽ മനുഷ്യന് മാത്രമാണ് സ്ഥിരമായ ഒരു സ്വഭാവം ഇല്ലാത്തത് . ബാക്കി എല്ലാ ജീവ ജാലങ്ങളും അവയുടെ തനതായ സ്വഭാവത്തിൽ നിന്നും ഒരിക്കലും വ്യതിചലിക്കുന്നില്ല .
മനുഷ്യനിൽ നന്മകൾ പ്രകടമാകുന്നത് സത്യത്തിൽ കൂടിയാണ് .
സ്വബോധമുള്ള മനുഷ്യനിൽ മാത്രമാണ് നന്മകൾക്ക് പ്രകടമാകുവാൻ സാധിക്കുന്നത് .
മനുഷ്യനിൽ തിന്മകളുടെ ഉറവിടം ബോധശൂന്യതയാണ് .
"ദൈവം" എന്ന സങ്കല്പം ഉത്ഭവിക്കുന്നത് സ്വബോധം ( സത്യം ) ഇല്ലാത്ത മനുഷ്യനിലാണ് .
സ്വബോധം ഇല്ലാത്ത മനുഷ്യന്റെ ആവശ്യമാണ് വ്യാജമായ ദൈവങ്ങളും വ്യാജമായ ആരാധനയും .
മനുഷ്യൻ സൃഷ്ടിച്ച് ആരാധിക്കുന്ന ദൈവങ്ങളും , ഞാൻ എന്ന സത്യം അറിയാത്ത മനുഷ്യനും മിഥ്യയാണ് .
മിഥ്യയായ മനുഷ്യൻ സൃഷിച്ച ദൈവങ്ങളും മിഥ്യയാണ്
"ഞാൻ " എന്ന സത്യം അറിയുന്നതിൽ കൂടിയാണ് മഹത്തായ മനുഷ്യ ജന്മം സംഭവിക്കുന്നത് .
ഞാൻ സത്യവും ജീവന്റെ വഴിയും ആകുന്നു ( അഹം ബ്രഹ്മാസ്മി )
അതാണ് ശ്രീ യേശു പഠിപ്പിച്ച ആത്മീയ പുനർ ജനനനം .
