ദൈവത്തിൻറെ രൂപ സാദൃശ്യങ്ങൾ മനുഷ്യനിൽ .മാത്രമാണുള്ളത്.
അത്കൊണ്ടാണ് മനുഷ്യൻ മിഥ്യ ആയിരിക്കുമ്പോൾ ദൈവം സത്യം ആയിരിക്കുന്നതും
മനുഷ്യൻ സത്യം ആയിരിക്കുമ്പോൾ
മനുഷ്യനിൽ നിന്നും വേറിട്ട ദൈവം ഇല്ലാത്തതും .
ദൈവത്തിനും (സത്യം ) മനുഷ്യനും ( മിഥ്യ ) ഇടയിലുള്ള പാലമാണ് ആത്മീയത .
ആ പാലം തകർക്കുന്നതാണ് മതം .
മതം ചുമക്കുന്നവൻ മനുഷ്യനല്ല .
മനുഷ്യനിൽ പഞ്ചേന്ദ്രീയങ്ങളുടെ കേന്ദ്രമാണ് ബുദ്ധി .
ബുദ്ധിയെന്ന പ്രവർത്തനം ഇല്ലായെങ്കിൽ പഞ്ചേന്ദ്രീയങ്ങൾ ഉപയോഗ ശൂന്യമാണ് .
പഞ്ചേന്ദ്രീയങ്ങളെ കേന്ദ്രീകരിച്ചു പ്രവർത്തിക്കുന്ന ബുദ്ധി
സ്വയം സൃഷ്ടിച്ചു നില നിർത്തുന്ന മിഥ്യാ ധാരണയാണ് വ്യക്തി ( ഞാൻ എന്ന വികാരം ,ego ).
ബുദ്ധിയുടെ സ്വഭാവമാണ് ബോധശൂന്യത .ബുദ്ധിയുടെ വികാസം പാണ്ഡിത്യവും .
വ്യക്തിയുടെ പരിണാമമാണ് സ്വബോധം .
സ്വബോധം ഇല്ലാത്ത വ്യക്തിയിൽ പാണ്ഡിത്യം നില നിൽക്കുന്നത് "ഞാൻ" എന്ന അന്ധകാരത്തിലാണ് .
വ്യക്തി നേടുന്ന സ്വബോധമാണ് ബുദ്ധിയുടെ ബോധ ശൂന്യതക്ക് പരിഹാരം.
സ്വബോധമില്ലാത്ത മനുഷ്യൻ എന്നും ബോധശൂന്യത സൃഷ്ടിക്കുന്ന പ്രശ്നങ്ങളുടെ നടുവിലാണ്.
പഞ്ചേന്ദ്രീയങ്ങൾ ഒരുമിച്ചു കൂടുന്ന ആറാമത്തെ ഇന്ദ്രീയമാണ് "സ്വബോധം"
സ്വബോധം ശക്തിപ്പെടുത്തിയാൽ മാത്രമാണ് വ്യക്തിക്ക് ബോധപ്രാപ്തി (awakening ) സാധ്യമാകുന്നത് .
വ്യക്തിയുടെ സങ്കൽപ്പമാണ് .മനസ് . സങ്കൽപ്പിക്കുന്നു വ്യക്തി മറ്റൊരു സങ്കൽപ്പമാണ് .
ക്രീയാത്മകതയുടെ (action ) അടിസ്ഥാനമാണ് സങ്കല്പം. വ്യക്തിയുടെ എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും സങ്കൽപ്പമാണ്.
അറിവാണ് ആഗ്രഹങ്ങളെ സൃഷ്ടിക്കുന്നത്. അറിയാത്തതിനെ നാം സങ്കല്പിച്ചാൽ അവിടെയും ആഗ്രഹം ജനിക്കും.
.
അതിനർത്ഥo സങ്കൽപ്പം അറിവിനു ബദൽ (option ) ആയി പ്രവർത്തിക്കും എന്നാണ് .
ഉദ്ദാഹരണത്തിന് ദൈവം എന്ന ആശയം (concept ) പ്രാകൃത മനുഷ്യൻ കണ്ടെത്തിയ സങ്കൽപ്പമാണ്.
ആധുനീക ശാസ്ത്ര യുഗത്തിലും 90 % മനുഷ്യരും ദൈവ സങ്കല്പത്തെയാണ് ദൈവമായി ആരാധിക്കുന്നത് .
അതിനു കാരണം ദൈവത്തെ പറ്റിയുള്ള അജ്ഞതയാണ്. ദൈവത്തെപ്പറ്റിയുള്ള അജ്ഞത അവനവനെ പറ്റിയുള്ള അജ്ഞതയാണ് .
അവനവനെ അറിഞ്ഞാൽ (ആത്മജ്ഞാനം ) .ദൈവത്തെ ( സത്യം ) അറിഞ്ഞു.
ദൈവത്തെ അറിഞ്ഞാൽ സമ്പൂർണ്ണത നേടി . സാതന്ത്ര്യം സമ്പൂർണ്ണതയാണ് .
ഞാൻ എന്ന വികാരം (അഹങ്കാരം ) ഇല്ലാത്ത അവസ്ഥയാണ് ആനന്ദം.
ഞാൻ ഉണ്ടായിരിക്കുകയും "ഉണ്ടെന്ന ചിന്ത" ( സങ്കല്പം ) ഇല്ലാതെയിരിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന അവസ്ഥയാണ് ബോധ പ്രാപ്തി .
