തിരുഹൃദയം

The concept of a sacred Heart

The Sacred Heart, Mostly  known as Sacred Heart of Jesus,  is one of the most widely practiced and well-known devotions taking Jesus's  physical heart as the representation of his divine love for humanity.

തിരുഹൃദയം  

തിരുഹൃദയത്തിന്‍റെ  വിശ്വാസപരമായ (Religious explanation)  വിശദീകരണമാണ്   മുകളില്‍ കൊടുത്തിരിക്കുന്നത്‌.

ക്രിസ്തിയ  വിശ്വാസത്തില്‍  കൂടി  ഉടലെടുത്ത ഈ "തിരുഹൃദയ പ്രയോഗം"   ക്രിസ്തുവിനെ  പിന്നിട്ടു  ഇന്ന്  മനുഷ്യര്‍ക്കിടയില്‍ ഒരു സാധാരണ പ്രയോഗമായി  മാറിയിരിക്കുന്നു.

ദൈവമായ ക്രിസ്തുവിന്‍റെ  ഹൃദയത്തില്‍  നിന്നും    പരിശുദ്ധമായ  സ്നേഹം വിശ്വാസികളിലേക്ക്  ഒഴുകിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു   എന്ന് വിശ്വസിക്കാന്‍ ഏത്  വിശ്വാസിക്കും കഴിയണം. അത് വിശ്വാസത്തിന്‍റെ  മനശാസ്ത്രമാണ് .

എന്നാല്‍ ഇവിടെ  പ്രതിപാതിക്കുന്നത്  മനുഷ്യഹൃദയവും   വിശുദ്ധിയുടെ      ആത്മിയവശവുമാണ്.

 എല്ലാ മതക്കാരും  ഹൃദയം  എന്ന  വാക്കിന്   ഒരു  വിശുദ്ധി ഭാഷയിലെങ്കിലും   നൽകിക്കാണൂന്നു.

മനുഷ്യരിലെ   സത്പ്രവര്‍ത്തികള്‍ അവരുടെ ഹൃദയവിശുദ്ധിയായി   എല്ലാ  സമൂഹങ്ങളിലും  മനുഷ്യര്‍ കരുതുന്നു.

ഒരു പക്ഷെ  ഇത്  ക്രിസ്ത്യനികളുടെ   തിരുഹൃദയ   സങ്കല്‍പ്പത്തില്‍ നിന്ന്   മറ്റുള്ളവരും  സ്വീകരിച്ചതാവാം.

ഇനി സങ്കൽപ്പവും സത്യവും എങ്ങനെയെന്ന്  നമുക്ക്  നോക്കാം.

 മനുഷ്യശരീരത്തിന്‍റെ ഭാഗമായ  ഹൃദയത്തിന് മാത്രമായി    ആത്മിയവിശുദ്ധി   എങ്ങനെയുണ്ടാവും? .

 ആത്മീയത എന്താണ് എന്ന് മതങ്ങൾക്ക്   മനസ്സിലാവാത്തത്കൊണ്ടാണ്  അവർ മനുഷ്യരിയിങ്ങനെ  വിശ്വസിപ്പിക്കുന്നത്.

 ശരീരം തികച്ചും ഒരു ഭൗതീക  വസ്തുവാണ്. നമ്മുടെ അഹം (ഞാൻ )എന്ന ജീവാത്മാവ് വസിക്കുന്ന ഗ്രഹമാണ് ശരീരം.

  ഇന്ദ്രിയസുഖങ്ങൾ  സൃഷ്ടിക്കുന്ന   ജീവാത്മാവ്    ശരീരം പോലെ തന്നെ  വെറും ഭൗതീകമായ  അവസ്ഥയാണ്‌.

ശരീരവും ജീവാത്മാവും  കൂടിയ   അവസ്ഥയാണ്‌  psycho -somatic  ( I ) എന്ന്  മനശാസ്ത്രം  പറയുന്ന ഞാൻ.

 പലരേയും  നാം സംബോധന ചെയ്യുന്ന   "തിരുമേനി" പ്രയോഗമെല്ലാം  തികച്ചും  മനശാസ്ത്രപരമാണ്. അത്  ഒരിക്കലും സത്യപരമല്ല.

ജീവാത്മാവിനു   വസിക്കാനുള്ള ഒരു കേവല ഉപാധി മാത്രമാണ്  മനുഷ്യ ശരീരം. എല്ലാ ശരീരത്തിനും  ഒരേ മേനിയാണ്.

  പരിശുദ്ധമായ    ആത്മാവിൻറെ   നില നില്‍പ്പിന്   ശരീരവും ജീവാത്മാവും ഒരു  പ്രശ്നമേയല്ല.

ഇവ  രണ്ടും  തികച്ചും  വ്യത്യസ്തമായ  അവസ്ഥകളാണ് .

ശരീരത്തിന്‍റെ  ഭാഗമായ  ഹൃദയവും  ഒരു ഭൗതീക  വസ്തു  മാത്രമാണ് എന്ന സത്യം ഗ്രഹിക്കാന്‍ മനുഷ്യന് സാധിക്കാതെ വരുന്നത് അവരുടെ  ബുദ്ധി യുടെ പരിമിതി  മാത്രമാണ്.

അതി ൻറെ  ഫലമാണ്‌  മനുഷ്യന്‍റെ  സത്കര്‍മ്മങ്ങള്‍ അവരുടെ  നല്ല  ഹൃദയത്തിന്‍റെ   പ്രവര്‍ത്തനമായും    ദുഷ്പ്രവര്‍ത്തികള്‍ ഹൃദയശൂന്യമായ  പ്രവര്‍ത്തിക ളായും  നാം  വിലയിരുത്തുന്നത്.

നമുക്ക്  തോന്നുന്ന  എല്ലാ വികാരങ്ങളും  ബുദ്ധിയും അഹം എന്ന  വികാരമനുഷ്യന്‍റെ  സൃഷ്ടി  മാത്രമാണ്.

വെറുമൊരു അവയവമായ  ഹൃദയത്തിന്  അതില്‍ യാതൊരു പങ്കുമില്ല.

മനസ്സ്  ആണ് ഞാനെന്ന അറിവിനെ  സൃഷ്ടി ക്കുന്നത് . സ്ഥിരമായി  മാറി ക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന  ഒരു വൈകാരീക അവസ്ഥയായ  ഞാൻ വീണ്ടും എൻറെ   ചിന്തകളെ   സൃഷ്ടിക്കുന്നു .

എൻറെ  ചിന്തകൾ  എനിക്ക് വേണ്ടതായ ബുദ്ധിയും യുക്തിയും സൃ ഷ്ടിക്കുന്നു.

 മനുഷ്യരില്‍ നന്മയും  തിന്മയും  സൃഷ്ടിക്കുന്നത്   അഹം എന്ന അവസ്ഥയാണ്‌ 

അഹം  (ഞാന്‍) ആണ് ഭൂമിയിലെ സൃഷ്ടി കര്‍ത്താവ്.  

ഞാന്‍ എന്നത് എന്‍റെ മാത്രം വ്യക്തിപരമായ ഒരവസ്ഥയും  വീക്ഷണവും  (personal perspective)  മാത്രമാണ്.

ഈ വീക്ഷ ണത്തില്‍ നിന്നുമാണ് എന്നിലെ  നന്മയും തിന്മയും  പുറത്ത്  വരുന്നത്. അല്ലാതെ  എന്‍റെ  ഹൃദയത്തില്‍ നിന്നല്ല.

 വികാരമനുഷ്യനായ "ഞാന്‍" എപ്പോഴും  വികാരവിവശനാണ്.സ്വസ്ഥത എന്തെന്ന് ഞാന്‍ അറിയുന്നില്ല. ബോധം എന്ന ശക്തി എന്നില്‍ പ്രവേശി ക്കുന്നത്  ഒരു വിരുന്ന്കാരനെപ്പോലെ  മാത്രമാണ്  . അത്കൊണ്ട്  മിക്കപ്പോഴും  ഞാന്‍ വൈകാരികമായ  അന്ധകാരത്തിലാണ്.

അപ്പോള്‍ എന്നെ  ഞാന്‍ തന്നെ സ്വയം അറിയുന്നില്ല. ഇതാണ് ഭൗതീക മനുഷ്യന്‍റെ  അവസ്ഥ.

 മനുഷ്യനിലെ   ആത്മിയ  ഹൃദയമാണ്  ബോധം  (തിരു ഹൃദയം ) 

മനുഷ്യപുത്രനായി  ജനിച്ച്  ആത്മാവിൽ   പുനര്‍ജനിച്ച  ക്രിസ്തു  കല്‍പ്പിച്ച സ്നേഹം  ഈ തിരുഹൃ ദയത്തിൽ  നിന്ന്  മാത്രം  വരുന്നതാണ്.

അത് കൊണ്ടാണ് ക്രിസ്തുവിൻറെ   ആരാധകർക്കും പരസ്പരം  സ്വാർഥതയില്ലാതെ  സ്നേഹിക്കാൻ  കഴിയാത്തത്.

യേശുവിൻറെ "തിരു ഹൃദയം "  ഭൗതീകമല്ല. അത് മനുഷ്യനിലെ  ആത്മീയ കേന്ദ്രമാണ്.

അതിനെ തിരിച്ചറിയുന്ന മനുഷ്യരാണ് ആത്മാവിൽ പുനർ ജനിക്കുന്നത് ( ബോധ ഉദയം പ്രാപിക്കുന്നത്  ).


വിശുദ്ധിയും  ജീവാത്മാവും 

ജീവാത്മാവിന് പരിശുദ്ധമായിരിക്കാന്‍ കഴിയില്ല. കാരണം അത് സ്വാർഥതയുടെ  ഊർജമാണ്. സ്വാർഥതക്ക് വിശുദ്ധമായിരിക്കാൻ  കഴിയില്ല.

 ബോധം  എന്ന  വിശുദ്ധി മനുഷ്യനില്‍ നിറയുന്നത്  നമ്മിലെ   അഹം ശൂന്യമാകുമ്പോള്‍  മാത്രമാണ് എന്നതാണ് ബുദ്ധിമാനായ  മനുഷ്യന്  സ്വയം ഗ്രഹിക്കാൻ കഴിയാത്ത   അറിവ്. (വേദാന്തം ).


"തെറ്റുകള്‍ ചെയ്യാതിരിക്കുക ,എപ്പോഴും നന്മകള്‍ മാത്രം പ്രവര്‍ത്തിക്കുക" . ബാലവാടിയില്‍ നിന്ന് മുതല്‍ മരണം വരെ മനുഷ്യനെ  സ്ഥിരമായി  പഠി പ്പിക്കുന്നതും  പടു കിഴവനാകുമ്പോഴും  നമുക്ക്  പ്രയോഗത്തിലാക്കാന്‍ പറ്റാത്തതുമായ    അറിവുമാണ്  സന്മാർഗ്ഗശാസ്ത്രം പറയുന്നത്. 

അഹത്തില്‍ നിന്നുകൊണ്ട്  സ്വയം നവീകരിക്കുന്ന  "ചിന്തയുടെ  നിധി പേടകം" തുറക്കാന്‍ സാധാരണ  മനുഷ്യനാവില്ല .

 അഹം എന്ന  ഉന്നതിയില്‍ നിന്ന് താഴ്മയിലേക്ക്  വരാന്‍ മനുഷ്യന്  കഴിയാത്തത്   കൊണ്ടാണിത്.

സ്വയം നവീകരണമൊഴിച്ചുള്ള  ധാരാളം  ചിന്തകള്‍ മനുഷ്യനെ നിത്യവും  ഭ്രാന്ത്  പിടിപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നാലു, എനിക്ക് സത്യം അറിയണ്ട  എന്ന് വിചാരി ക്കുന്നവരാണ് ഭൂരിപക്ഷം ജനങ്ങളും .


"hearty welcome , hearty congradulation"  എന്നൊക്കെ നാം  പറയുന്നതിനര്‍ഥം  "ബോധപൂര്‍വം"  എന്നാണ് .

മനുഷ്യനില്‍ പ്രവര്‍ത്തി ക്കുന്ന  ബോധം  വ്യക്തിയുടെ  ആത്മീയ കേന്ദ്രമാണ്.  ഇതാണ്  പുനർജനിക്കുന്ന മനുഷ്യനിലെ   തിരുഹൃദയം.

തിരുഹൃ ദയത്തിന്  ചോദ്യങ്ങളില്ല. താത് പ്പര്യങ്ങളുമില്ല.


  പ്രപഞ്ചത്തിന്‍റെയും തിരുഹൃദയമാണ് ബോധം.