ലോകത്ത് എവിടെയും
സ്വന്തം കുടുംബമാണ് മനുഷ്യന് ഉത്തമ വിദ്യാലയം . മാതാപിതാക്കൾ ഉത്തമ ഗുരുക്കന്മാരുമാണ് .
ഓരോ മനുഷ്യജന്മവും ഒരു സാധ്യതയാണ് . ഞാൻ എന്ന സ്വയം പരിണാമമാണ് ഓരോ വ്യക്തിത്വവും .
ഞാൻ എന്ന സ്വയം പരിണാമത്തിന്റെ ഫലപ്രാപ്തിയാണ് സഫലമായ ജീവിതം . (fulfilled life ).
സ്വാതന്ത്ര്യമാണ് വ്യക്തിയിൽ പരിണാമത്തിന്റെ അടിസ്ഥാന ശില.
സത്യം അറിയുവാനുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യമാണ് മനുഷ്യനെ സ്വബോധത്തിലെത്തിക്കുന്നത് .
സ്വബോധത്തിന്റെ സമ്പൂർണ്ണതയാണ് സമ്പൂർണ്ണ മനുഷ്യനെ സൃഷ്ടിക്കുന്നത് .
സ്വബോധം ഇല്ലാത്ത മാതാ പിതാക്കൾക്ക് മക്കളെ സ്വബോധത്തോടെ വളർത്തുക അസാധ്യമാണ് .
സ്വന്തം ധാരണകളെയും മുൻവിധികളെയും മക്കൾക്ക് നല്കി അവർ സ്വന്തം മക്കളുടെ ഭാവിയെ തകർക്കുന്ന സത്യം അവർ അറിയാതെ പോക്കുന്നതും സ്വബോധം ഇല്ലാത്തത് കൊണ്ടാണ് .
സ്വന്തം കുടുംബമാണ് മനുഷ്യന് ഉത്തമ വിദ്യാലയം . മാതാപിതാക്കൾ ഉത്തമ ഗുരുക്കന്മാരുമാണ് .
ഓരോ മനുഷ്യജന്മവും ഒരു സാധ്യതയാണ് . ഞാൻ എന്ന സ്വയം പരിണാമമാണ് ഓരോ വ്യക്തിത്വവും .
ഞാൻ എന്ന സ്വയം പരിണാമത്തിന്റെ ഫലപ്രാപ്തിയാണ് സഫലമായ ജീവിതം . (fulfilled life ).
സ്വാതന്ത്ര്യമാണ് വ്യക്തിയിൽ പരിണാമത്തിന്റെ അടിസ്ഥാന ശില.
സത്യം അറിയുവാനുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യമാണ് മനുഷ്യനെ സ്വബോധത്തിലെത്തിക്കുന്നത് .
സ്വബോധത്തിന്റെ സമ്പൂർണ്ണതയാണ് സമ്പൂർണ്ണ മനുഷ്യനെ സൃഷ്ടിക്കുന്നത് .
സ്വബോധം ഇല്ലാത്ത മാതാ പിതാക്കൾക്ക് മക്കളെ സ്വബോധത്തോടെ വളർത്തുക അസാധ്യമാണ് .
സ്വന്തം ധാരണകളെയും മുൻവിധികളെയും മക്കൾക്ക് നല്കി അവർ സ്വന്തം മക്കളുടെ ഭാവിയെ തകർക്കുന്ന സത്യം അവർ അറിയാതെ പോക്കുന്നതും സ്വബോധം ഇല്ലാത്തത് കൊണ്ടാണ് .
മതം പ്രാകൃതമായ ഒരു സാമൂഹ്യ കൂട്ടായ്മയാണ് .അതൊരു വർഗീയ കൂട്ടായ്മയാണ് . "ഞാനും എന്റെ ദൈവവുമാണ് ശരി " എന്ന വിശ്വാസമാണ് വർഗീയ വികാരത്തിന് അടിസ്ഥാനം .
എന്റെ മതം ക്ഷയിക്കുന്നു എന്ന് കാണുമ്പോള് തളര്ന്നുപോകുന്നവരാണ് വർഗീയ തീവ്രവാദികൾ.
പ്രാകൃത മതം ഇല്ലാതായാല് ആധുനിക ലോകത്ത് ജനങ്ങളിൽ സന്മാർഗ്ഗം മുങ്ങിപ്പോകില്ലേ എന്നതാണ് വിശ്വാസികളുടെ ഭയം . എന്നാൽ സത്യം മറിച്ചാണ് .
മനുഷ്യചരിത്രം പരിശോധിച്ചാല് പ്രാകൃത മതങ്ങള് വളരെ നികൃഷ്ടമായ പ്രസ്ഥാനങ്ങളാണ് എന്നതിന് തെളിവുണ്ട് . അവ സ്വന്തം നിലയില് മനുഷ്യനെ ഒരു കാലത്തും നന്മയിലേക്കും ആത്മീയ ജീവിത ത്തിലേക്കും നയിച്ചിട്ടില്ല .
പ്രാകൃതവും വികൃതവുമായ കുറെ അനുഷ്ഠാനങ്ങലും വഴി പുരോഹിത വർഗ്ഗം സുഖമായി ജീവിക്കുമ്പോൾ വിശ്വാസികൾ സ്വയം സൃഷ്ടിക്കുന്ന അനേകം രോഗങ്ങൾക്കും കഷ്ടതകൾക്കും അടിമയായി അവനവന്റെ നരകത്തിൽ മരണാനന്തര സ്വര്ഗ്ഗം പ്രതീക്ഷിച്ചു കഴിയുന്നു.
മനുഷ്യനിൽ ധാര്മ്മികതയെന്നത് സ്വാഭാവീകമല്ല.സ്വബോധം ഇല്ലാത്ത മനുഷ്യനിൽ തിന്മകൾ നൈസര്ഗ്ഗികമാണ്. അവന്റെ ജീവിതചര്യകള് പരമ്പരാഗതമായി സ്വാർഥപരമാണ് . അതിനെതിരെ മതത്തിനു യാതൊരു ചുക്കും ചെയ്യുവാൻ കഴിയില്ല. മതം സ്വന്തം സമ്പത്ത് ആർക്കും കൊടുക്കാറില്ല, കൈ നീട്ടിയും ഭയപ്പെടുത്തി തട്ടിയെടുത്തുമാണ് അവ സ്വത്തുക്കൾ സമ്പാദി ക്കുന്നത് .
മതം മനുഷ്യന് ചെയ്യുന്ന തിന്മകൾ മനസ്സിലാക്കുവാൻ മനുഷ്യന് സ്വബോധം ഉണ്ടാവണം. ഓരോ മനുഷ്യനും ദിവസവും ആവർത്തിച്ചു ചെയ്യുന്ന 10 കാര്യങ്ങള് പരിഗണിക്കുക. ഇതില് ഏതാണ് മതം പറഞ്ഞിട്ട് ചെയ്തു തുടങ്ങിയത് ? ഏതെങ്കിലും വിശ്വാസിയുടെ ജീവിതത്തിൽ ഏതെങ്കിലും മതചര്യകള് ഇല്ലാത്തതുകൊണ്ട് അവരുടെ സുഖ ജീവിതം തടസ്സപ്പെടില്ലെന്ന് മാത്രമല്ല അവയില്ലാതെയാണ് ലോകത്ത് ഭൂരപക്ഷവും സുഖമായി ജീവിക്കുന്നത്. മതവും ആചാരങ്ങളും ഒഴിവാക്കിയാല് ധനം, ഊര്ജ്ജം, സമയം എന്നിവ ലാഭിച്ച് സ്വാശ്രയബോധത്തിൽ ഊന്നിയ ആത്മശക്തിയും ധൈര്യവും നേടി അനേകം രോഗ പീഡകളിൽ നിന്നും സ്വയം രക്ഷ നേടാം.
മതം ഉപേക്ഷിക്കുന്നവന് മതചര്യകള് എന്ന ബോധ ശൂന്യത(ആചാരം,habit ) മാത്രമേ ഉപേക്ഷിക്കുന്നുള്ളൂ.
മനുഷ്യചരിത്രം പരിശോധിച്ചാല് പ്രാകൃത മതങ്ങള് വളരെ നികൃഷ്ടമായ പ്രസ്ഥാനങ്ങളാണ് എന്നതിന് തെളിവുണ്ട് . അവ സ്വന്തം നിലയില് മനുഷ്യനെ ഒരു കാലത്തും നന്മയിലേക്കും ആത്മീയ ജീവിത ത്തിലേക്കും നയിച്ചിട്ടില്ല .
പ്രാകൃതവും വികൃതവുമായ കുറെ അനുഷ്ഠാനങ്ങലും വഴി പുരോഹിത വർഗ്ഗം സുഖമായി ജീവിക്കുമ്പോൾ വിശ്വാസികൾ സ്വയം സൃഷ്ടിക്കുന്ന അനേകം രോഗങ്ങൾക്കും കഷ്ടതകൾക്കും അടിമയായി അവനവന്റെ നരകത്തിൽ മരണാനന്തര സ്വര്ഗ്ഗം പ്രതീക്ഷിച്ചു കഴിയുന്നു.
മനുഷ്യനിൽ ധാര്മ്മികതയെന്നത് സ്വാഭാവീകമല്ല.സ്വബോധം ഇല്ലാത്ത മനുഷ്യനിൽ തിന്മകൾ നൈസര്ഗ്ഗികമാണ്. അവന്റെ ജീവിതചര്യകള് പരമ്പരാഗതമായി സ്വാർഥപരമാണ് . അതിനെതിരെ മതത്തിനു യാതൊരു ചുക്കും ചെയ്യുവാൻ കഴിയില്ല. മതം സ്വന്തം സമ്പത്ത് ആർക്കും കൊടുക്കാറില്ല, കൈ നീട്ടിയും ഭയപ്പെടുത്തി തട്ടിയെടുത്തുമാണ് അവ സ്വത്തുക്കൾ സമ്പാദി ക്കുന്നത് .
മതം മനുഷ്യന് ചെയ്യുന്ന തിന്മകൾ മനസ്സിലാക്കുവാൻ മനുഷ്യന് സ്വബോധം ഉണ്ടാവണം. ഓരോ മനുഷ്യനും ദിവസവും ആവർത്തിച്ചു ചെയ്യുന്ന 10 കാര്യങ്ങള് പരിഗണിക്കുക. ഇതില് ഏതാണ് മതം പറഞ്ഞിട്ട് ചെയ്തു തുടങ്ങിയത് ? ഏതെങ്കിലും വിശ്വാസിയുടെ ജീവിതത്തിൽ ഏതെങ്കിലും മതചര്യകള് ഇല്ലാത്തതുകൊണ്ട് അവരുടെ സുഖ ജീവിതം തടസ്സപ്പെടില്ലെന്ന് മാത്രമല്ല അവയില്ലാതെയാണ് ലോകത്ത് ഭൂരപക്ഷവും സുഖമായി ജീവിക്കുന്നത്. മതവും ആചാരങ്ങളും ഒഴിവാക്കിയാല് ധനം, ഊര്ജ്ജം, സമയം എന്നിവ ലാഭിച്ച് സ്വാശ്രയബോധത്തിൽ ഊന്നിയ ആത്മശക്തിയും ധൈര്യവും നേടി അനേകം രോഗ പീഡകളിൽ നിന്നും സ്വയം രക്ഷ നേടാം.
മതം ഉപേക്ഷിക്കുന്നവന് മതചര്യകള് എന്ന ബോധ ശൂന്യത(ആചാരം,habit ) മാത്രമേ ഉപേക്ഷിക്കുന്നുള്ളൂ.
ബാക്കി കാര്യങ്ങളിലൊക്കെ വിശ്വാസിയും അവിശ്വാസിയും തമ്മില് ഒരു വ്യത്യാസമില്ല. സംസ്ക്കാരത്തിന്റെയും ജീവിതവ്യവസ്ഥകളുടെയും മൂല്യബോധത്തിന്റെയും യുക്തിയും മനശാസ്ത്രവും മനുഷ്യകുലത്തിന് പൊതുവായി ഒന്നുതന്നെയാണ് .
ശാസ്ത്രം മുന്നോട്ടു പോകുന്നതനുസരിച്ചുള്ള കാലികമായ പരിഷ്ക്കരണത്തിന് ബോധ വൽക്കരണത്തിനും പ്രാകൃത മതങ്ങൾ എന്നും തടസ്സം നില്ക്കുന്നു. നൂറ്റാണ്ടുകള്ക്കു മുമ്പുള്ള സാമൂഹിക സമവാക്യങ്ങള് അനുസരിച്ചുവേണം ഇനി ജനിക്കാനിരിക്കുന്ന കുട്ടികളും ജീവിക്കേണ്ടതെന്ന കിരാതമായ ശാസനങ്ങളാണ് മതം മുന്നോട്ടുവെക്കുന്നത്. മതം ഉപേക്ഷിക്കുന്ന മനുഷ്യന് സ്വന്തം മുൻവിധികൾ നൽകുന്ന വർഗീയ വികാരം മാത്രമാണ് നഷ്ടമാകുന്നത് . അതുകൊണ്ട് അവനു കിട്ടുന്ന നേട്ടം വരും തലമുറകളുടെ സ്വാതന്ത്ര്യവും സുഖകരമായ ജീവിതവുമാണ് .
ശാസ്ത്രം മുന്നോട്ടു പോകുന്നതനുസരിച്ചുള്ള കാലികമായ പരിഷ്ക്കരണത്തിന് ബോധ വൽക്കരണത്തിനും പ്രാകൃത മതങ്ങൾ എന്നും തടസ്സം നില്ക്കുന്നു. നൂറ്റാണ്ടുകള്ക്കു മുമ്പുള്ള സാമൂഹിക സമവാക്യങ്ങള് അനുസരിച്ചുവേണം ഇനി ജനിക്കാനിരിക്കുന്ന കുട്ടികളും ജീവിക്കേണ്ടതെന്ന കിരാതമായ ശാസനങ്ങളാണ് മതം മുന്നോട്ടുവെക്കുന്നത്. മതം ഉപേക്ഷിക്കുന്ന മനുഷ്യന് സ്വന്തം മുൻവിധികൾ നൽകുന്ന വർഗീയ വികാരം മാത്രമാണ് നഷ്ടമാകുന്നത് . അതുകൊണ്ട് അവനു കിട്ടുന്ന നേട്ടം വരും തലമുറകളുടെ സ്വാതന്ത്ര്യവും സുഖകരമായ ജീവിതവുമാണ് .
മതത്തിനു പകരം എന്തെങ്കിലും കൊണ്ടുവരണമെന്ന നിര്ബന്ധമുള്ളവര് അടിമത്വത്തിനും അയിത്തത്തിനും അഴിമതിക്കും രോഗത്തിനും ദാരിദ്ര്യത്തിനുമൊക്കെ പകരം എന്തുണ്ടെന്ന് അന്വേഷിക്കുക. മുന്നോട്ടു കുതിക്കുന്ന ഒരു സമൂഹത്തില് നിലവിലുള്ള എല്ലാ തിന്മകൾക്കും പരിഹാരം മനുഷ്യൻ മാത്രമാണ് ദൈവമല്ല.
മതം വരുന്നതിനു മുമ്പ് മനുഷ്യനുണ്ട്, സാമൂഹികജീവിതമുണ്ട്. മതംപോയാല് എന്തോ സംഭവിക്കുമെന്നത് അതുകൊണ്ട് സുഖമായി ജീവിക്കുന്ന പുരോഹിത വർഗ്ഗത്തിന്റെ വ്യാജഭീഷണിയാണ് . മതം മനുഷ്യനെ പ്രാകൃതമായ മൃഗീയതയില് തന്നെ തളച്ചിടുന്നുവെന്നതാണ് സത്യം. അതുകൊണ്ട് തന്നെ മതംപോയാല് മനുഷ്യനിൽ തുറന്ന ചിന്തയും സ്വബോധ പ്രാപ്തിയും സാധ്യമാണ് .
മതം പോയാല് മനുഷ്യന് ധാര്മ്മികമായി സമൂഹത്തിന് ആശ്വാസവും സാധ്യതകളും വർദ്ധിക്കും. മതാത്മക രാജ്യങ്ങളിലെ ആത്മീയ ജീര്ണ്ണതയും മതവിശ്വാസം കുറഞ്ഞ രാജ്യങ്ങളിലെ മെച്ചപ്പെട്ട മാനവികസമൂഹങ്ങളും താരതമ്യം ചെയ്താല് സ്വബോധമുള്ള മനുഷ്യന് സത്യം ബോധ്യപ്പെടും. അഫ്ഗാനിസ്ഥാന്, സിറിയ, സോമാലിയ, ഇറാഖ്, പാകിസ്ഥാന്, ബംഗ്ലാദേശ്, നൈജീരിയ തുടങ്ങിയ മതം ചുമന്നു കഴുതകലെപ്പോലെ ജീവിക്കുന്ന രാജ്യങ്ങളെ സ്ക്കാന്ഡിനേവിയന് രാജ്യങ്ങളുമായി താരതമ്യംചെയ്യുക.
നമ്മുടെ ജയിലുകള് നിറയെ വിശ്വാസികളാണെന്നതില് ചിന്തിക്കുന്നവര്ക്ക് ദൃഷ്ടാന്തമുണ്ട്. ബാലപീഡകര്,റേപ്പിസ്റ്റുകള്, മോഷ്ടാക്കള്,കൊലപാതകികള്, അഴിമതിക്കാര്, വഞ്ചകര്, അക്രമികള്.... തുടങ്ങിയ എല്ലത്തരം അധമരുടെ പട്ടികകളിലും 99 ശതമാനവും മതവിശ്വാസികളാണെന്നതും മറക്കാതിരിക്കുക.
ജയിലിനു പുറത്തും സമാനമാണ് അവസ്ഥ.
മനുഷ്യന്റെ ധാര്മ്മികതയും സംസ്ക്കാരവും മതങ്ങൾക്ക് പുറത്താണ് രൂപപ്പെടുന്നത് . സ്വബോധമാണ് അതിനു അടിസ്ഥാനം .സ്വബോധാത്തി നടിസ്ഥാനം അവനവനെയും സ്വന്തം പ്രവര്ത്തികളെയും ചോദ്യം ചെയ്യുകയുമാണ് . അല്ലാതെ പ്രാകൃത ത്തിലേക്ക് തിരിച്ചു പൊകലല്ല .
സ്വബോധവും സ്വർഗ്ഗവും നന്മകളും ഇപ്പോൾ തന്നെ എവിടെയും മനുഷ്യന് ലഭ്യമാണ് . അതിനു ബുദ്ധിയുടെ സ്വപ്നാവസ്ഥയിൽ നിന്നും സത്യമാകുന്ന ബോധാവസ്തയിലേക്ക് ഉണരുകയാണ് ആവശ്യം .
സത്യത്തെ ആർക്കും നിഷേധിക്കാം . അപ്പോഴും സത്യം അവിടെത്തന്നെ ഉണ്ടാകും സത്യത്തെ നിഷേക്കുന്നവർക്ക് എന്നെങ്കിലും സത്യം അറിയാതിരിക്കുവാൻ സാധ്യമല്ല.
സത്യം അറിയാത്ത മനുഷ്യൻ മിഥ്യയിൽ ജനിച്ച് മിധ്യയിൽ മരിക്കുന്നു.
ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ ശരീരത്തിന്റെ ഭാഗമാണ് .
ബുദ്ധി ഒരു പ്രവർത്തനമാണ് . ബുദ്ധിയുടെ സൃഷ്ടിയാണ് വ്യക്തി. മനുഷ്യനിൽ "ഞാൻ " എന്ന കർമ്മി സത്യത്തിൽ ഉള്ളതല്ല. അവനവന്റെ ബുദ്ധി നിരന്തരമായി സൃഷ്ടിക്കുന്ന വെറും തോന്നലാണ് (feeling ) വ്യക്തി . അതുകൊണ്ടാണ് വ്യക്തിക്ക് ബുദ്ധിയെ നിയന്ത്രിക്കുവാൻ കഴിയാത്തത് .
ഭാരതീയ തത്വ ചിന്തയിൽ സത്യം ഉണ്ട് എങ്കിലും മനുഷ്യൻ അതിനെ പഠിപ്പിക്കുന്നതും പഠിക്കുന്നതും അവനവന്റെ ബുദ്ധിയുടെ പരിമിതിക്കുള്ളിൽ നിന്നാണ് .
ശരീരമോ മനസ്സോ ബുദ്ധിയോ വ്യക്തിയോ ബോധം അഥവാ ആത്മാവിന്റെ ഉപകരണങ്ങളല്ല .
ഇവ മൂന്നും ചേർന്ന വികാരമാണ് "ഞാൻ " (ego )
സന്യാസത്തിന് ഭൗതീകതയിൽ നിന്ന് സ്വാഭാവികമായ ഉണ്ടാകുന്ന നീരസം കാരണമല്ല . അത് തെറ്റായ സന്യാസമാണ് .
സ്വബോധം ലഭിക്കുന്ന മനുഷ്യനിൽ ഉണ്ടാകുന്ന ഉണർവ്വിന്റെ (awakening ) പരിണാമ വളർച്ചയാണ് സത്യാ ന്വേഷണം അഥവാ സന്യാസം.
സന്യാസത്തിന്റെ പരിസമാപ്തിയാണ് ആത്മജ്ഞാനം അഥവാ ബോധപ്രാപ്തി.
