എല്ലാ ജീവജാലങ്ങൾക്കും മനുഷ്യനും മരണം സ്വയം ഇല്ലാതാകലാണ് ( self extinction )
അത് എന്നന്നേക്കുമായുള്ള ഇല്ലാതാകലാണ് .
മനുഷ്യനെ സംബന്ധിച്ചു് മരണം ഞാൻ എന്ന നിത്യശൂന്യതയുടെ (മിഥ്യ ) അവസാനമാണ് മരണം എന്ന പ്രത്യേകതയുമുണ്ട് .
ഓരോ ജന്മവും ആദ്യത്തേതും അവസാനത്തേതുമായ ജീവിതമാണ്.
ജീവികളിൽ നിന്നും വ്യത്യസ്തമായി മനുഷ്യനിൽ മാത്രം നില നിൽക്കുന്ന മഹത്തായ സാധ്യതയാണ് പുനർ ജന്മവും മോക്ഷവും.
മൃഗങ്ങളിൽ പുനർ ജന്മവും മോക്ഷവും അസാധ്യമാണ് . കാരണം മനുഷ്യൻ ഒഴികെ മറ്റെല്ലാ ജീവിജാലങ്ങളും അവരുടെ ജൈവ ശരീരമാണ് .
മനുഷ്യനു മാത്രമാണ് ശരീരത്തിൽ നിന്നും വ്യത്യസ്തമായ ആത്മീയ അസ്തിത്വം ( സത്യം ) ഉള്ളത് .
ബുദ്ധിയും അഹങ്കാരവുമാണ് ആത്മസത്യം മനുഷ്യനിൽ നിന്നും മറയ്ക്കുന്നത് .
ബുദ്ധിയും അഹങ്കാരവുമാണ് മനുഷ്യനിൽ ഭയവും "ഞാൻ " അജ്ഞതയും സൃഷ്ടിക്കുന്നത് .
ഭയവും അജ്ഞതയുമാണ് മതങ്ങളും ആരാധനാ ബിംബങ്ങളും ആവശ്യമാക്കുന്നത് .
മതാത്മകനായ മനുഷ്യൻ പുനർജന്മത്തിനുള്ള എല്ലാ സാധ്യതകളും സ്വയം തകർക്കുന്നത് കൊണ്ട് മരണത്തെ മോക്ഷമാക്കുന്നു (ദുഃഖ വിമുക്തി )
