വിജയവും പരാജയവും പ്രവർത്തനങ്ങളുടെ ഫലമാണ് .
എല്ലാ പ്രവർത്തനങ്ങൾക്കും വിജയിക്കുവാനുള്ള സാധ്യത പോലെ തന്നെ പരാജയപ്പെടുവാനുള്ള സാധ്യതയും ഉണ്ട് .
വിജയത്തിൽ പരാജയത്തിലേക്ക് ഉള്ള വഴിയും പരാജയത്തിൽ വിജയത്തിലേക്കുള്ള വഴിയം ഉണ്ട് .
അതുകൊണ്ട് പരാജയം അപമാനമോ വിജയം അന്തസ്സൊ ആകുന്നില്ല .
പ്രവർത്തനങ്ങൾ ജീവിതത്തിന്റെ ഭാഗമാണ് .
വ്യക്തിപരമായ ബുദ്ധിയും ബുദ്ധി നല്കുന്ന യുക്തികളുമാണ് പ്രവർത്തനങ്ങളെ മുന്നോട്ടു നയിക്കുന്നത് .
സ്വബോധം ഉണ്ടാകുന്നതും അത് വളരുന്നതും പ്രവർത്തനങ്ങളിൽ കൂടിയാണ് . സ്വബോധം വളരുന്നതിൽ വ്യക്തിയെ സഹായിക്കുന്ന മുഖ്യ ഘടകം പരാജയങ്ങളാണ് , വിജയങ്ങൾ അല്ല .
വിജയങ്ങൾ മനുഷ്യനിൽ അഹങ്കാരം വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നത് കൊണ്ട് അത് ബോധ വെളിച്ചം തടയുന്നു .
ബോധപ്രകാശം ലഭിക്കാതെ മനുഷ്യന് പരാജയങ്ങളിൽ നിന്നും എന്തെങ്കിലും പഠിക്കുവാൻ സാധ്യമല്ല.
സ്വബോധമു ള്ള മനുഷ്യൻ ഒരിക്കലും പരാജയങ്ങളിൽ തളരുകയില്ല .
ആത്മ വിശ്വാസവും സ്വബോധവും ഒന്നുതന്നെയാണ് . സ്വബോധം ഇല്ലാത്തത് കൊണ്ടാണ് മനുഷ്യൻ വിശ്വാസങ്ങളെ കൂട്ട് പിടിക്കുന്നത് .
ദൈവ വിശ്വാസം സത്യവിരുദ്ധം ആകുന്നതു അത് മനുഷ്യനിൽ സത്യവും സത്യാന്വേഷണവും കുറയ്ക്കും എന്നത് കൊണ്ടാണ് .
സത്യത്തിൽ കൂടിയല്ലാതെ മനുഷ്യൻ നേടുന്ന വിജയങ്ങൾ പരാജയമാണ് .
സത്യത്തിൽ കൂടി നേടുന്ന പരാജയങ്ങൾ വിജയമാണ് .
സത്യമാണ് യഥാർത്ഥ വിജയം . സത്യത്തിൽ എത്തുന്ന മനുഷ്യന് പിന്നെ പരാജയങ്ങളില്ല .
ഓരോ വിഷയത്തിലും
നിങ്ങളുടെ അറിവിന്റെ വ്യാപ്തിയേക്കാൾ അറിവില്ലായ്മയുടെ വ്യാപ്തി എപ്പൊഴൂം കൂടിയിരിക്കുന്നു.
എങ്കിലും ഓരോ മനുഷ്യനും അവനവന്റെ പാണ്ടിത്യം തന്നെ പൂർണ്ണമായി തോന്നുന്നത് ബുദ്ധിയുടെ സ്വയം പരിമിതി കൊണ്ടാണ് .
സ്വബോധം (ആത്മശക്തി) കൊണ്ടല്ലാതെ നിങ്ങൾക്ക് സ്വന്തം പാണ്ഡിത്യത്തിൻറെ കുറവ് (deficiency ) ഒരിക്കലും ബോദ്ധ്യ പ്പെടുന്നതല്ല .
എല്ലാ പ്രവർത്തനങ്ങൾക്കും വിജയിക്കുവാനുള്ള സാധ്യത പോലെ തന്നെ പരാജയപ്പെടുവാനുള്ള സാധ്യതയും ഉണ്ട് .
വിജയത്തിൽ പരാജയത്തിലേക്ക് ഉള്ള വഴിയും പരാജയത്തിൽ വിജയത്തിലേക്കുള്ള വഴിയം ഉണ്ട് .
അതുകൊണ്ട് പരാജയം അപമാനമോ വിജയം അന്തസ്സൊ ആകുന്നില്ല .
പ്രവർത്തനങ്ങൾ ജീവിതത്തിന്റെ ഭാഗമാണ് .
വ്യക്തിപരമായ ബുദ്ധിയും ബുദ്ധി നല്കുന്ന യുക്തികളുമാണ് പ്രവർത്തനങ്ങളെ മുന്നോട്ടു നയിക്കുന്നത് .
സ്വബോധം ഉണ്ടാകുന്നതും അത് വളരുന്നതും പ്രവർത്തനങ്ങളിൽ കൂടിയാണ് . സ്വബോധം വളരുന്നതിൽ വ്യക്തിയെ സഹായിക്കുന്ന മുഖ്യ ഘടകം പരാജയങ്ങളാണ് , വിജയങ്ങൾ അല്ല .
വിജയങ്ങൾ മനുഷ്യനിൽ അഹങ്കാരം വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നത് കൊണ്ട് അത് ബോധ വെളിച്ചം തടയുന്നു .
ബോധപ്രകാശം ലഭിക്കാതെ മനുഷ്യന് പരാജയങ്ങളിൽ നിന്നും എന്തെങ്കിലും പഠിക്കുവാൻ സാധ്യമല്ല.
സ്വബോധമു ള്ള മനുഷ്യൻ ഒരിക്കലും പരാജയങ്ങളിൽ തളരുകയില്ല .
ആത്മ വിശ്വാസവും സ്വബോധവും ഒന്നുതന്നെയാണ് . സ്വബോധം ഇല്ലാത്തത് കൊണ്ടാണ് മനുഷ്യൻ വിശ്വാസങ്ങളെ കൂട്ട് പിടിക്കുന്നത് .
ദൈവ വിശ്വാസം സത്യവിരുദ്ധം ആകുന്നതു അത് മനുഷ്യനിൽ സത്യവും സത്യാന്വേഷണവും കുറയ്ക്കും എന്നത് കൊണ്ടാണ് .
സത്യത്തിൽ കൂടിയല്ലാതെ മനുഷ്യൻ നേടുന്ന വിജയങ്ങൾ പരാജയമാണ് .
സത്യത്തിൽ കൂടി നേടുന്ന പരാജയങ്ങൾ വിജയമാണ് .
സത്യമാണ് യഥാർത്ഥ വിജയം . സത്യത്തിൽ എത്തുന്ന മനുഷ്യന് പിന്നെ പരാജയങ്ങളില്ല .
ഓരോ വിഷയത്തിലും
നിങ്ങളുടെ അറിവിന്റെ വ്യാപ്തിയേക്കാൾ അറിവില്ലായ്മയുടെ വ്യാപ്തി എപ്പൊഴൂം കൂടിയിരിക്കുന്നു.
എങ്കിലും ഓരോ മനുഷ്യനും അവനവന്റെ പാണ്ടിത്യം തന്നെ പൂർണ്ണമായി തോന്നുന്നത് ബുദ്ധിയുടെ സ്വയം പരിമിതി കൊണ്ടാണ് .
സ്വബോധം (ആത്മശക്തി) കൊണ്ടല്ലാതെ നിങ്ങൾക്ക് സ്വന്തം പാണ്ഡിത്യത്തിൻറെ കുറവ് (deficiency ) ഒരിക്കലും ബോദ്ധ്യ പ്പെടുന്നതല്ല .
ഏതെങ്കിലും ദര്ശനത്തിനോ വിശ്വാസത്തിനോ സ്വന്തം ബുദ്ധിയും യുക്തിയും സമർപ്പിക്കുകയെന്നാൽ
വ്യക്തിയിൽ "സത്യ ചിന്ത "യുടെ മരണമാണ് . സത്യചിന്തയെന്നാൽ തത്വ ചിന്തയാണ് .
വ്യക്തിയിൽ "സത്യ ചിന്ത "യുടെ മരണമാണ് . സത്യചിന്തയെന്നാൽ തത്വ ചിന്തയാണ് .
മനസാക്ഷിഎന്നാൽ സ്വബോധമാണ് . സാധാരണ മനുഷ്യൻ സ്വബോധത്തെ (വ്യക്തിത്വമില്ലാതെ ) ആശ്രയിക്കാതെ വിശ്വാസങ്ങളെ (മിഥ്യ) ആശ്രയിച്ചാണ് ജീവിക്കുന്നത് .
സത്യം അറിഞ്ഞുകൊണ്ട് സ്വന്തം വ്യക്തിത്വം ശക്തിപ്പെടുത്താതെ മനുഷ്യന് ഉത്കൃഷ്ട ജീവിതം അസാധ്യമാണ് .
സത്യവും ആത്മശക്തിയും ചിട്ടപ്പെടുത്തിയ ഒരു ജീവിതചര്യയാണ് അർഥവത്തായ ജീവിതം.
സ്വബോധത്തെ ആശ്രയിക്കുന്ന മനുഷ്യൻ സത്യത്തെ സ്നേഹിക്കുന്നത് കൊണ്ട് ഭോഗ ചിന്ത സൃഷ്ടിക്കുന്ന അസ്വസ്ഥതകളെ നിയന്ത്രിക്കുവാനുള്ള ആത്മ ശക്തി നേടുന്നു.
സ്വബോധത്തെ ആശ്രയിക്കുന്ന മനുഷ്യൻ സത്യത്തെ സ്നേഹിക്കുന്നത് കൊണ്ട് ഭോഗ ചിന്ത സൃഷ്ടിക്കുന്ന അസ്വസ്ഥതകളെ നിയന്ത്രിക്കുവാനുള്ള ആത്മ ശക്തി നേടുന്നു.
സ്വയം ആത്മശക്തിയെ ( ഞാൻ എന്ന സത്യം ) വളർത്തുന്ന മനുഷ്യന് മാത്രമേ സഫലമായ ജീവിതം സാധ്യമാകൂ .
