"Human being" is nothing but an imagination
as " I am "
created by oneˋs own intellect.
"being Human" is the truth beyond oneˋs own intellect.
മനുഷ്യൻ (ഞാൻ ) സ്വയം മാറിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന
ഒരു "വൈകാരീക സങ്കൽപ്പമാകുന്നു " .
ബുദ്ധിയാൽ നിയന്ത്രിക്കപ്പെടുന്ന മനുഷ്യനിൽ
വളരുന്ന ബുദ്ധിക്കനുസരിച്ച് ഒരുവൻറെ സങ്കൽപ്പങ്ങളും മാറുന്നു .
ആത്മീയ പുനർജനനം സംഭവിക്കുന്ന മനുഷ്യൻ
വൈകാരീക മാറ്റങ്ങൾ നിലച്ച് സ്വബോധത്തിൽ ഉറക്കുന്നു .
സ്വബോധത്തിൽ ഉറക്കുന്ന മനുഷ്യൻ പ്രപഞ്ച സത്യം സ്വയം അറിഞ്ഞ് ആനന്ദമെന്ന മഹത്വത്തിലേക്ക് പ്രവേശിക്കുന്നു.
പ്രപഞ്ച സത്യം അറിയാത്ത മനുഷ്യൻ എത്ര ഉന്നതനും ബുദ്ധിമാനും ആയിരുന്നാലും
അവരുടെ ജീവിതം ദയനീയമായ ( ദുഃഖവും അസ്വസ്ഥതകളും ) അവസ്ഥയിലായിരിക്കുന്നതാണ് .
ആത്മീയമായി പുനർ ജനിക്കാത്ത മനുഷ്യൻറെ വ്യക്തിത്വം
ഒരിരുട്ടറ പോലെ അന്ധകാരത്തി ലാണ് പ്രവർത്തിക്കുന്നത്.
അതിൽ പ്രകാശിക്കുന്ന മിന്നൽ വെളിച്ചം മാത്രമാണ് ഒരുവൻറെ ബുദ്ധി.
ആത്മാവിൽ പുനർജനിക്കുന്ന മനുഷ്യനിലേക്ക് ബോധം സൂര്യോദയം പോലെ ഇരച്ചു കയറുന്നു.
മനുഷ്യനെന്ന ജീവാത്മാവ് (ഞാൻ ) വെറുമൊരു സങ്കൽപ്പം മാത്രമാണ് . ആ സങ്കൽപ്പം വികാരങ്ങളെ സൃഷ്ടിക്കുന്ന സ്വാർഥതയാകുന്നു.
ഞാൻ എന്ന സ്വാർഥതയിൽ സൃഷ്ടിക്കപ്പെടുന്ന രണ്ട് ചാലക സങ്കൽപ്പങ്ങളാണ് (motivational Force ) വിശ്വാസവും രതിയും.